جنگ جهاني حق و باطل(بخش سوم)
اگر انرژي و آن نيرويي كه مي‌خواهد جبهه درگيري حق عليه باطل را پر كند، محبت خداي متعال، ميل به آخرت، ميل به تقرب، ميل به لقاء، ميل به شهادت اخروي باشد، طبيعتاً ساختار جريان آن نيز متفاوت از ساختار انگيزه هاي مادي خواند بود و اين احتياج به يك محاسبه و نرم افزار خاص دارد. و مشكل ما همين بود كه نتوانستيم نرم افزار اين جنگ را توليد كنيم. هر جا به ابتكار رزمندگان و عنايات خداوند فرمولي را به كار گرفتيم نتوانستيم از نظر علمي آن را به ثبت برسانيم و لذا در طول جنگ كم كم نياز به محاسبات ما را به عقب بازگرداند و بعضاً از الگوهاي خودمان دست برداشتيم و محاسبات كلاسيك و مادي متداول جلوه كرد و اصل شد. علت اصلي كند شدن روند دفاع مقدس و قبول قطعنامه و خوراندن جام زهر به امام عزيزمان همين امر بود. بايد بپذيريم كه هر جا نتوانستيم نرم افزار علمكرد ايماني جبهه خود را بيابيم و به هر علت به محاسبات كارشناسي مادي موجود تن داديم، از اهداف و بركات و عنايات الهي دور شديم و هرجا بر پايه ايمان عمل كرديم، ثمرات شيرين آن را چشيديم.
اما امام(ره) با پيش آمدن قطعنامه كار را توقف نكردند. پذيرش قطعنامه از سوي امام يك حركت تاكتيكي در مبارزه با جبهه مادي بود. رفتار و سخنان ايشان بعد از پذيرش قطعنامه شاهد اين مدعاست كه ايشان از موضع انفعال بر نيامند و باز خطوط مبارزاتي جديدي را پيش بيني كردند كه آن سنگرها راه مبارزه و درگيري را براي دنياي اسلام باز نگه ميدارد. و سپس از خداي متعال نيز مسئلت ميدارند كه راه شهادت را به سوي ملت ما نبند. امام(ره) نمي خواستند بگذارند در جامعه احساس پايان مبارزه پيدا شود تمام شده است. از نظر ايشان جنگ ويراني و بدبختي نبود، كه بخواهيم از تمام شدن احساس سود به ما دست دهد؛ بكله دقيقا اين احساس را در جامعه ايجاد مي‌كردند كه بابي از حيات و معنويت و خير و سعادت به روي ما بسته شده است و بايد از خداي متعال بخواهيم كه از راه ديگري اين باب گشوده شود، تا ميل به تلاش و مجاهدت براي ارتقاء جامعه اسلامي و انساني در وجدان‌ها ريشه بدواند و رشد كند.
امام پس از قطعنامه جبهه هاي جديدي را گشودند مثل نامه ايشان به گورباچف و نحوه پاسخ به فرستاده او كه يك برخورد متعارف و ديپلماتيك نبود. بلكه بيشتر با شيوه انبياء سازگار بود. بنابراين امام(ره) كار خودشان را در درگيري با تمدن مادي، و جبهه مقابل خودشان و فرهنگ مادي حاكم بر جهان تعطيل شده نمي دانستند و هميشه يا در حال مراقبت از تحركات دشمن بودند و يا گشايش جبهه هاي جديد بودند. از جمله اقدامات امام بعد از قطعنامه فتواي ايشان در خصوص سلمان رشدي بود. حتي بعضي از دوستان انقلاب در آن موقع متوجه آثار و پيامدهاي مثبت و عظمت اين فعل امام(ره) نبودند، ولي دشمن به خوبي فهميد و هنوز نيز دست از مقاومت در مقابل فتواي امام برنداشته است و بعد از امام(ره) هم دائم دنبال اين بوده است كه، انقلاب اسلامي از آن موضع امام(ره) عدول كند. عكس‌العمل امام(ره) در مقابل سلمان رشدي به حسب ظاهر يك موضع گيري كوچك بود، اما غيرت اسلامي را احيا كرد. امام(ره) از ارزشي دفاع كردند كه همه مسلمان‌ها آن را قبول داشتند و دقيقاً نقطه درگيري فرهنگ مدرن با فرهنگ اسلام بود.
درسهايي براي آينده
بايد توجه داشت كه دشمن در سالهايي كه در مواجهه با انقلاب اسلامي بوده است به شرح صدر در اين تقابل دست پيدا كرده است و عمق مبارزه و ابزارهاي مبارزه او با انقلاب اسلامي نيز پيچيده تر شده است. به همين دليل هم با پايان جنگ تحميلي – كه بايد در جاي خود بررسي شود كه چرا جبهه مقابل تمام تلاش خود را پس از پيروزيهاي سال 65 بر پايان جنگ استوار كرد- استراتژي جنگ فرهنگي و تهاجم فرهنگي را آغاز كرد. چرا جبهه فرهنگي را گشود و از كتاب آيات شيطاني تا كريكاتورهاي موهن از پيامبر عظيم الشان اسلام و … را در دستور كار خود قرار داد. اردوگاه مادي، به عمق درگيري پيش آمده واقف شده بود و متوجه شده بود كه اين موج به پا خاسته در حال فتح جهان است و سر برآوردن تمدن اسلامي قريب الوقوع است. تفاوت نظريه پايان تاريخ فوكوياما و برخورد تمدنهاي هانتينگتون نيز در فهميدن و نفهميدن عظمت اين موج جديد است. فوكوياما كه اين موج جديد را نديده بود و آن را قابل انحلال در ليبرال دموكراسي مي ديد پايان تاريخ را با پيروزي جبهه ليبرال دموكراس اعلام كرد اما همانطور كه ديديد در شكل گيري بحران اقتصادي مجبور شد به صدمه ديدن ارزشها و اصول غرب اعتراف كند و رسما اعلام كند بحران اقتصادي غرب يك بحران سياسي است كه ريشه در به چالش كشيده شدن ارزشهاي غربي دارد. اما هانتينگتون نيز كه به شكل گيري اين تقابل تمدني آگاه شده بود سعي كرد با شيطنتي خاص از اعتراف مستقيم به فعال شدن تمدن اسلامي به عنوان تنها تمدن قابل فعال شدن بپرهيزد. بنابراين با كمال آگاهي، تمدنهاي موجود و فعال جهان را هشت تمدن اعلام كرد. در حالي كه در پايان نظريه اشت خود به اين نتيجه مي‌رسد، كه آن تمدني كه قادر به درگير شدن با تمدن مادي غرب است، تمدن اسلامي است. پس براي تمدن اسلامي رقيب معرفي مي كند، تا عظمت و ابهت اين تمدن بشكند. و تمدن هاي ديگر را از جذب شدن به تمدن اسلامي منع گردند. يعني نسبت به آنها تلقين و القاء خاصي مي‌كند در حالي كه خودشان ميدانند تمدني كه ظرفيت رقابت با تمدن مدرن را دارد، تمدن اسلامي است. از طرف ديگر سعي نمود با يك انحراف جنگ را به گونه ديگر تعريف كند. آنچه تمدن اسلامي با آن درگير است تمدن مادي سكولار بعد از رنسانس است نه تمدن مسيحيت. نقطه درگيري تمدن اسلامي، تمدني است كه جهان را زميني اداره مي‌كند و تمدن بي خدايي است و بين دو هر اردوگاه ناشي از مدرنيزم مشترك بوده است. هانتينگتون سعي كرد رقيب تمدن اسلامي را يك تمدن مذهبي تعريف كنند، تا جنگ تمدني اسلام با تمدن مادي را به جنگ صليبي تبديل كنند. طبيعتا سعي كردند با تكيه بر ارزش‌هايي جهاني است ـ كه بعضي از آنها هم ارزشهاي فطري است نه ارزش هاي توليد شده در مديريت جهاني ـ به جنگ فرهنگ و تمدن اسلام بيايند. در اين مسير به دو الگو ميتوان اشاره كرد كه مورد اول تقريبا شكست خورد و دومي در حال جريان است.
الف- يكي از مفاهيم بعد رنسانس تنزل مفاهيم قدسي به مفاهيم موهوم و تخيلي است تا با اين حركت قدرت فداكاري بشر در راه مفاهيم از بين برود و به تبع از تأثير دين در سرنوشت اجتماعي و شاكله تمدني بشر تا حد ممكن كاسته شود. بر اساس فرهنگ مدرن، آزادي انسان در حدي است كه مي تواند قدسيات معنوي را هم هتك كند. يعني ليبراليزم سياسي به ليبراليزم فرهنگي ختم شده است. اما اين همان نقطه اي است كه اديان الهي آن را امضاء نمي كنند. از مسائل مورد اجماع و وفاق قطعي فقه اسلام و همه فرقه هاي مذهبي اسلامي و حتي همه اديان الهي است كه هتك انبياء جايز نيست. امام در فتواي خود در خصوص آيات شيطاني دقيقا روش ايشان براي به تزلزل در آوردن پايه هاي اعتقادات عميق ديني را به يك جبهه مقاومت بر عليه آنها تبديل كرد بنابراين امام(رض) با شفاف سازي موضع درگيري خود و بيداري اسلامي در مقابل اين فتنه غيرت اسلامي را در اين جبهه و شايد در بسياري جبهه هاي ديگر احياء كردند و امروز مي بينيم كه هر گونه در اين جبهه با مواجهه جدي در جهان اسلام روبرو ميشود. شايد بتوان مدعي شد كه در اين قسمت از جبهه فرهنگي شكست خورده اند.
ب- انقلاب اسلامي بعد از پيروزي و به خصوص اشغال لانه جاسوسي و بعد از جنگ هشت ساله، تبديل به يك الگوي بدون بديل براي ملت‌ها شد. طبيعي است كه دشمن به پتانسيل انقلاب اسلامي و اين كه مي تواند يك رقيب جدي او باشد پي برد؛ بخصوص بعد از آنكه امام(ره) فروپاشي شوروي را قبل از وقوع آن پيش‌بيني و اعلام جهاني كردند. بنابراين جبهه مقابل هميشه همه گزينه هاي ممكن را بر روي ميز فعال نگاه داشته است. از جمله كارها اين است
1. كه به دنبال اختلاف در درون اين جبهه و ايجاد اختلاف ايدئولوژيك و حتي فرقه اي در درون حهان اسلام افتاد.
2.سپس سعي كرد در درون اين جبهه الگوي واحد را بشكند و الگوهاي بدلي بسازد به طوري كه توجهات به يك سو معطوف نگردد.
3. تحريف آرمان هاي اسلامي در جهان است.
بدلسازي اولا جلوي وحدت نيروها را مي گيرد، ثانيا بسياري از نيروها را جذب اين بدل‌ها مي كند و آنها را كنترل مي نمايد و ثالثا از طريق اين بدل‌ها اصل تحريف مي شود.هر سه اين آرمان‌ها در مقياس ملي توسط رژيم پهلوي و در مقياس جهاني توسط جبهه مقابل محقق شد. رژيم پهلوي براي گروههاي مبارز بدل سازي مي كرد و سپس با جمع كردن بسياري از مبارزين گرد آنها سعي ميكرد مبارزه را كنترل كند و در لحظه مناسب آنها را محاصره مي كرد و از بين ميبرد. در ايجاد مدل طالباني و بعد هم بن لادن و القاعده نيز اين پروژه در سطح جهاني رخ داده است.
طالبان با تشكيل يك حكومتي كه به بعضي از ظواهر اسلام بدون توجه به باطن آن، اهميت جدي مي‌داد يك دولت كوتاه مدت تشكيل داد و مي بينيد غرب در تبليغات خود هنوز هم هويت احكام اسلام را بر اساس واقعيتهاي رخ داده در آن دوره تبليغ مي كند و دين اسلام را به يك ظواهر خشن غيرقابل انعطاف و ظواهري كه ظرفيت مديريت جامعه جهاني را ندارد، معرفي مي كند. با اين الگوي حكومت ديني و حكومت اسلامي، جامعه جهاني را با يك حيرت مواجه مي كرد كه اسلام حقيقي كدام است تا يك نفرت عمومي نسبت به اسلام ايجاد گردد.
دشمن به دنبال تبديل چهره مبارزه‌هاي عدالت خواهانه به تروريسم كور بود كه باز هم القاعده اسلام بنيادگرا را به عنوان يك جريان خشن كه هم درون دنياي اسلام و هم بيرون آن را مورد تجاوز كور قرار ميدهد معرفي كرد و با اين بدل مفهوم جهاد، مفهوم شهادت طلبي اسلامي، مفهوم حكومت ديني و نماد حكومت ديني تحريف شد.
اما ظرفيت انقلاب اسلامي به گونه اي است كه دشمن در اين امر هم موفق نبوده است. مبارزين ساختگي آنها به يك مبارزه كور و خشن كه با دشمنان اصلي نيز درگير نشده است تبديل شده است. وقتي فضاي اين مقايسه فراهم ميشود باز هم دشمن متوجه ميشود كه همان كاري را كرده است كه به نفع انقلاب اسلامي بوده است. بعني ميبينيم كه آمريكا به منطقه مي آيد تا براي حمله به ايران محيا شود اما مجبور ميشود دو دشمن انقلاب اسلامي در خاورميانه را از بين ببرد. پيام اين كار آن است كه جمهوي اسلامي حق داشت كه ظرف تمام اين سالها با صدام و طالبان مخالفت مي كرد. نتيجه هم اين است كه اين جنگ نه فقط باعث افزايش قدرت تحرك نظامي ما در منطقه گرديد كه باعث غلبه مجدد قدرت فرهنگي انقلاب شد.
انقلاب اسلامي الگوي نمونه و قابل قبول حكومت ديني و مبارزه اسلامي است. بنابراين همة كارهاي آنها جواب معكوس داده است. البته اين به معناي آن نيست كه محاسبات آنها ضعيف بوده است. محاسبات تمدن رقيب كاملا دقيق و همه جانبه بوده است، اما ظرفيت انقلاب اسلامي ظرفيت بالايي است كه با اين محاسبات قابل كنترل نيست.
ما بايد با نگاه فلسفه تاريخي قضاوت كنيم. ترديدي نيست كه حركت معنوي و حركت اسلام بر محور تشيع يك حركت رو به پيش است و همان طور كه امام(ره) فرمودند: قرن آينده قرن غلبه مستضعفين است. يعني قرن غلبه مؤمنين و موحدين.
اين جريان، جريان رو به پيش است. اگر شما يك قرن به عقب برگرديد، مي‌بينيد همه چيز به نفع جريان مدرنيسم و نفي مذهب و گرايش هاي معنوي و اديان توحيدي است. الان كه نگاه مي‌كنيد به خصوص از ربع قرن گذشته كه انقلاب اسلامي پيروز شده است، همة قواعد موازنه تغيير كرده است و به حدي شتاب دارد كه دشمن مجبور به طراحي يك جنگ جهاني ـ كه از آن به جنگ چهارم تعبير مي كند ـ شده است. اين جنگ را هم با يك خودزني شديد و ريسك شديد شروع كرده است. پيشرفت اين حركت به حدي است كه دشمن قدرت يك برنامه ريزي دورانديشانه و با آرامش خاطر را از دست داده است.حال گام بعدي كه انقلاب اسلامي در تقابل اسلام و كفر بايد بردارد چيست؟
ما هيچ وقت نبايد يك جبهه واحد تعريف كنيم. بايد دائما جبهه‌هاي جديدي را شناسايي كنيم و آنها را فعال كنيم. از جبهه هايي كه بايد باز كنيم، جبهه جنگ فرهنگي است. اين جنگ فرهنگي هم بايد از فرهنگ بنياديني كه حاكم بر تعاريف بين المللي است و جامعه جهاني بر پايه آن اداره مي شود شروع شود. تعريف از عدالت، سعادت، نظم، صلح، حقوق بشر و امثال اينها بايد تغيير كند و تعاريف بنيادي جديدي حاكم شود. بعد مفاهيم تخصصي و ادبيات تخصصي كه ادبيات تفاهم جامعه جهاني يا ادبيات كارشناسي است، حول محور مفاهيم بنيادين تغيير كند.
دشمن يك جنگ همه جانبه را طراحي كرده است و جبهه هاي مختلف را هماهنگ پيش مي برد ما هم دقيقاً بايد يك جنگ همه جانبه را طراحي كنيم و جبهه هاي مختلف را به صورت هماهنگ در مقياس ملي و منطقه اي و بين المللي پيش ببريم و انشاء الله زمينه تحقق تمدن حقه الهي را در همه ابعاد فعال كنيم قطعاً اسلام ناب ظرفيت جهان‌گير شدن را دارد و جهاني خواهد شد.
جنگ جهانی حق و باطل – (بخش اول)